Ryby

Acanthurus pyroferus, jest średniej wielkości pokolcem. Może być agresywny w stosunku do innych pokolców i konkurentów pokarmowych, ale zazwyczaj zostawia inne ryby w spokoju. Świetny zjadacz glonów do akwarium z wystarczającą ilością miejsca do pływania.

Podobnie jak inne pokolce, zjada pokarmy mięsne, ale ważne jest, aby mógł żywić się algami/wodorostami przez cały dzień, aby zachować zdrowie.

Pochodzenie: Indonezja

Minimalny litraż : 300 l

Amphiprion ocellaris

Pochodzenie: zamieszkuje rafy koralowe od Sri Lanki aż po Filipiny oraz północne wybrzeża Australii.

Wielkość: dorasta do 7 cm długości.

Akwarium: ryba bardzo mało wymagająca, adaptująca się do każdego rodzaju zbiornika morskiego. Najlepiej prezentuje się w typowym akwarium rafowym o pojemności min. 60 l. Parametry wody: temp. 22-29ºC, gęstość 1,015-1,030 g/cm³, twardość węglanowa 10-12ºd, pH 8,0-8,6.

Charakterystyka: ryba terytorialna, w naturze żyje zwykle w parach tworzących symbiotyczne układy z ukwiałami (głównie Heteractis magnifica, Stichodactyla gigantea, Stichodactyla mertensii, Stoichactis kenti) stanowiącymi ich schronienie. Występuje u niej zjawisko zmiany płci, ale tylko w jedną stronę: samce mogą przekształcać się w samice nigdy na odwrót. W stadzie młodych ryb występują same samce i jedna samica będącą osobnikiem dominującym. W przypadku jej zniknięcia najsilniejszy z samców przekształca się w samicę. Uwaga: w akwarium może być tylko jedna samica, pojawienie się rywalki prowadzi do walk kończących się śmiercią słabszej samicy. Gatunek ten zaleca się pielęgnować w parach lub w grupie złożonej z kilkunastu młodych ryb w której szybko wykształci się wspomniany wyżej matriarchat.

Rozmnażanie: doskonale rozmnaża się w niewoli. Stymulacja do tarła jest zwykle podniesienie temperatury wody oraz wydłużenie czasu oświetlania zbiornika. Para ryb zaczyna czyścić wybrany fragment skały po czym samica składa tak od 100 nawet do 10 000 maleńkich pomarańczowych jajeczek. Ikra jest strzeżona i wachlowana przez samca, z biegiem dni zmienia barwę na ciemnobrunatną. Młode błazenki tuż po wykluciu są bardzo drobne (ok. 4 mm długości) i wymagają jako pokarmu żywych pierwotniaków. Karmione kilka razy dziennie rosną stosunkowo szybko. Po około tygodniu można podawać im świeżo wyklute larwy solowca, zaś po dwóch tygodniach drobne pokarmy sztuczne.

Pokarm: mrożone skorupiaki, wodzień, ochotka, sztuczne pokarmy (js).

Ryba ta pochodzi z raf koralowych Oceanów Indyjskiego o Spokojnego od wschodnich wybrzeży Afryki aż po zachodnie brzegi Ameryki. Dorasta do 7 cm długości. Odznacza się jasnopomarańczowym ciałem z trzema pionowymi, nieco falistymi śnieżnobiałymi pasami w czarnych obwódkach. Samice są wyraźnie większe i pełniejsze od samców. W handlu spotyka się też bardzo dekoracyjną, czarną odmianę barwną tego gatunku.  

Błazenek spełnia wszystkie cechy idealnego gatunku dla bardzo początkującego akwarysty morskiego. Przede wszystkim zadowala się nawet 50-litrowym akwarium z kilkoma kawałkami żywej skały, wydajnym filtrem i odpieniaczem. Wystarczają mu standardowe parametry wody i jest stosunkowo odporny na ich wahania. Poza tym zalicza się do ryb wyjątkowo niewybrednych pod względem żywieniowym: preferuje mrożony plankton (oczlika, solowca, lasonogi), ale w jego braku zadowala się dobrej jakości pokarmami suchymi w płatkach lub granulkach.

Zanim zdecydujemy się na zakup błazenków trzeba wiedzieć, że u ryb tych występuje zadziwiająca umiejętność do zmiany płci. Wszystkie młode osobniki hodowane w stadzie są samcami. Z czasem największy i najsilniejszy z nich zaczyna dominować i przekształca się w samicę. Niestety, zmiana płci w drugą stronę jest już niemożliwa. Ma to swoje konsekwencje – często spotykanym błędem jest eksponowanie tych ryb w zbiornikach sklepowych pojedynczo – w takim układzie wszystkie przekształcą się w samice. Wpuszczone do jednego akwarium dwie samice nie tolerują się natomiast nawzajem i toczą walki aż do śmierci jednej z nich. Dlatego najwłaściwszym rozwiązaniem jest zakup kilku młodych błazenków lub dwóch tych rybek oraz późniejsze ewentualne uzupełnianie stada tylko młodymi osobnikami które są jeszcze samcami i nie zagrożą pozycji dominującej samicy.

W naturze błazenki żyją w symbiozie z parzącymi ukwiałami na których jad są uodpornione dzięki stopniowemu przyzwyczajaniu się do jego działania. W akwarium również można obserwować to zjawisko wprowadzając ukwiały z gatunków: Heteractis magnifica (jest to naturalny ukwiał symbiotyczny błazeneków, niestety należy do bardzo trudnych w utrzymaniu) lub Entacmaea quadricolor (najłatwiejszy w hodowli, nie jest wprawdzie naturalnym siedliskiem błazeneków, ale ryby szybko się do niego przyzwyczajają). Zwierzęta te są jednak dużo trudniejsze w hodowli od samych błazenków i stwarzają w akwarium sporo kłopotów dlatego ich hodowlę można polecić dopiero po nabraniu niezbędnej wprawy w obsłudze akwarium morskiego.

Błazenki, jako jedne z nielicznych ryb morskich, dobrze mnożą się w niewoli, zarówno w profesjonalnych fermach rybich jak i w domowych akwariach. Stymulacją do tarła jest zwykle podniesienie temperatury wody oraz wydłużenie czasu oświetlania zbiornika.   Samica składa od 100 nawet do 10 000 jaj zazwyczaj przyklejonych do skał lub elementów technicznych, a nawet szyb zbiornika. Ikra jest strzeżona i wachlowana przez samca, z biegiem dni zmienia barwę na ciemnobrunatną. Młode błazenki tuż po wykluciu są bardzo drobne (ok. 4 mm długości) i wymagają jako pokarmu żywych pierwotniaków. Karmione kilka razy dziennie rosną stosunkowo szybko. Po około tygodniu można podawać im świeżo wyklute larwy solowca, zaś po dwóch tygodniach drobne pokarmy sztuczne Uwaga! Ze względu na bardzo duży popyt na tą rybę w handlu często bywają dostępne osobniki z odłowu o wątpliwej jakości zdrowotnej, dlatego radzimy kupować jedynie błazenki hodowlane lub po długiej kwarantannie.

Amphiprion ocellaris

Pochodzenie: zamieszkuje rafy koralowe od Sri Lanki aż po Filipiny oraz północne wybrzeża Australii.

Wielkość: dorasta do 7 cm długości.

Akwarium: ryba bardzo mało wymagająca, adaptująca się do każdego rodzaju zbiornika morskiego. Najlepiej prezentuje się w typowym akwarium rafowym o pojemności min. 60 l. Parametry wody: temp. 22-29ºC, gęstość 1,015-1,030 g/cm³, twardość węglanowa 10-12ºd, pH 8,0-8,6.

Charakterystyka: ryba terytorialna, w naturze żyje zwykle w parach tworzących symbiotyczne układy z ukwiałami (głównie Heteractis magnifica, Stichodactyla gigantea, Stichodactyla mertensii, Stoichactis kenti) stanowiącymi ich schronienie. Występuje u niej zjawisko zmiany płci, ale tylko w jedną stronę: samce mogą przekształcać się w samice nigdy na odwrót. W stadzie młodych ryb występują same samce i jedna samica będącą osobnikiem dominującym. W przypadku jej zniknięcia najsilniejszy z samców przekształca się w samicę. Uwaga: w akwarium może być tylko jedna samica, pojawienie się rywalki prowadzi do walk kończących się śmiercią słabszej samicy. Gatunek ten zaleca się pielęgnować w parach lub w grupie złożonej z kilkunastu młodych ryb w której szybko wykształci się wspomniany wyżej matriarchat.

Rozmnażanie: doskonale rozmnaża się w niewoli. Stymulacja do tarła jest zwykle podniesienie temperatury wody oraz wydłużenie czasu oświetlania zbiornika. Para ryb zaczyna czyścić wybrany fragment skały po czym samica składa tak od 100 nawet do 10 000 maleńkich pomarańczowych jajeczek. Ikra jest strzeżona i wachlowana przez samca, z biegiem dni zmienia barwę na ciemnobrunatną. Młode błazenki tuż po wykluciu są bardzo drobne (ok. 4 mm długości) i wymagają jako pokarmu żywych pierwotniaków. Karmione kilka razy dziennie rosną stosunkowo szybko. Po około tygodniu można podawać im świeżo wyklute larwy solowca, zaś po dwóch tygodniach drobne pokarmy sztuczne.

Pokarm: mrożone skorupiaki, wodzień, ochotka, sztuczne pokarmy (js).

Ryba ta pochodzi z raf koralowych Oceanów Indyjskiego o Spokojnego od wschodnich wybrzeży Afryki aż po zachodnie brzegi Ameryki. Dorasta do 7 cm długości. Odznacza się jasnopomarańczowym ciałem z trzema pionowymi, nieco falistymi śnieżnobiałymi pasami w czarnych obwódkach. Samice są wyraźnie większe i pełniejsze od samców. W handlu spotyka się też bardzo dekoracyjną, czarną odmianę barwną tego gatunku.  

Błazenek spełnia wszystkie cechy idealnego gatunku dla bardzo początkującego akwarysty morskiego. Przede wszystkim zadowala się nawet 50-litrowym akwarium z kilkoma kawałkami żywej skały, wydajnym filtrem i odpieniaczem. Wystarczają mu standardowe parametry wody i jest stosunkowo odporny na ich wahania. Poza tym zalicza się do ryb wyjątkowo niewybrednych pod względem żywieniowym: preferuje mrożony plankton (oczlika, solowca, lasonogi), ale w jego braku zadowala się dobrej jakości pokarmami suchymi w płatkach lub granulkach.

Zanim zdecydujemy się na zakup błazenków trzeba wiedzieć, że u ryb tych występuje zadziwiająca umiejętność do zmiany płci. Wszystkie młode osobniki hodowane w stadzie są samcami. Z czasem największy i najsilniejszy z nich zaczyna dominować i przekształca się w samicę. Niestety, zmiana płci w drugą stronę jest już niemożliwa. Ma to swoje konsekwencje – często spotykanym błędem jest eksponowanie tych ryb w zbiornikach sklepowych pojedynczo – w takim układzie wszystkie przekształcą się w samice. Wpuszczone do jednego akwarium dwie samice nie tolerują się natomiast nawzajem i toczą walki aż do śmierci jednej z nich. Dlatego najwłaściwszym rozwiązaniem jest zakup kilku młodych błazenków lub dwóch tych rybek oraz późniejsze ewentualne uzupełnianie stada tylko młodymi osobnikami które są jeszcze samcami i nie zagrożą pozycji dominującej samicy.

W naturze błazenki żyją w symbiozie z parzącymi ukwiałami na których jad są uodpornione dzięki stopniowemu przyzwyczajaniu się do jego działania. W akwarium również można obserwować to zjawisko wprowadzając ukwiały z gatunków: Heteractis magnifica (jest to naturalny ukwiał symbiotyczny błazeneków, niestety należy do bardzo trudnych w utrzymaniu) lub Entacmaea quadricolor (najłatwiejszy w hodowli, nie jest wprawdzie naturalnym siedliskiem błazeneków, ale ryby szybko się do niego przyzwyczajają). Zwierzęta te są jednak dużo trudniejsze w hodowli od samych błazenków i stwarzają w akwarium sporo kłopotów dlatego ich hodowlę można polecić dopiero po nabraniu niezbędnej wprawy w obsłudze akwarium morskiego.

Błazenki, jako jedne z nielicznych ryb morskich, dobrze mnożą się w niewoli, zarówno w profesjonalnych fermach rybich jak i w domowych akwariach. Stymulacją do tarła jest zwykle podniesienie temperatury wody oraz wydłużenie czasu oświetlania zbiornika.   Samica składa od 100 nawet do 10 000 jaj zazwyczaj przyklejonych do skał lub elementów technicznych, a nawet szyb zbiornika. Ikra jest strzeżona i wachlowana przez samca, z biegiem dni zmienia barwę na ciemnobrunatną. Młode błazenki tuż po wykluciu są bardzo drobne (ok. 4 mm długości) i wymagają jako pokarmu żywych pierwotniaków. Karmione kilka razy dziennie rosną stosunkowo szybko. Po około tygodniu można podawać im świeżo wyklute larwy solowca, zaś po dwóch tygodniach drobne pokarmy sztuczne Uwaga! Ze względu na bardzo duży popyt na tą rybę w handlu często bywają dostępne osobniki z odłowu o wątpliwej jakości zdrowotnej, dlatego radzimy kupować jedynie błazenki hodowlane lub po długiej kwarantannie.

Amphiprion ocellaris

Pochodzenie: zamieszkuje rafy koralowe od Sri Lanki aż po Filipiny oraz północne wybrzeża Australii.

Wielkość: dorasta do 7 cm długości.

Akwarium: ryba bardzo mało wymagająca, adaptująca się do każdego rodzaju zbiornika morskiego. Najlepiej prezentuje się w typowym akwarium rafowym o pojemności min. 60 l. Parametry wody: temp. 22-29ºC, gęstość 1,015-1,030 g/cm³, twardość węglanowa 10-12ºd, pH 8,0-8,6.

Charakterystyka: ryba terytorialna, w naturze żyje zwykle w parach tworzących symbiotyczne układy z ukwiałami (głównie Heteractis magnifica, Stichodactyla gigantea, Stichodactyla mertensii, Stoichactis kenti) stanowiącymi ich schronienie. Występuje u niej zjawisko zmiany płci, ale tylko w jedną stronę: samce mogą przekształcać się w samice nigdy na odwrót. W stadzie młodych ryb występują same samce i jedna samica będącą osobnikiem dominującym. W przypadku jej zniknięcia najsilniejszy z samców przekształca się w samicę. Uwaga: w akwarium może być tylko jedna samica, pojawienie się rywalki prowadzi do walk kończących się śmiercią słabszej samicy. Gatunek ten zaleca się pielęgnować w parach lub w grupie złożonej z kilkunastu młodych ryb w której szybko wykształci się wspomniany wyżej matriarchat.

Rozmnażanie: doskonale rozmnaża się w niewoli. Stymulacja do tarła jest zwykle podniesienie temperatury wody oraz wydłużenie czasu oświetlania zbiornika. Para ryb zaczyna czyścić wybrany fragment skały po czym samica składa tak od 100 nawet do 10 000 maleńkich pomarańczowych jajeczek. Ikra jest strzeżona i wachlowana przez samca, z biegiem dni zmienia barwę na ciemnobrunatną. Młode błazenki tuż po wykluciu są bardzo drobne (ok. 4 mm długości) i wymagają jako pokarmu żywych pierwotniaków. Karmione kilka razy dziennie rosną stosunkowo szybko. Po około tygodniu można podawać im świeżo wyklute larwy solowca, zaś po dwóch tygodniach drobne pokarmy sztuczne.

Pokarm: mrożone skorupiaki, wodzień, ochotka, sztuczne pokarmy (js).

Ryba ta pochodzi z raf koralowych Oceanów Indyjskiego o Spokojnego od wschodnich wybrzeży Afryki aż po zachodnie brzegi Ameryki. Dorasta do 7 cm długości. Odznacza się jasnopomarańczowym ciałem z trzema pionowymi, nieco falistymi śnieżnobiałymi pasami w czarnych obwódkach. Samice są wyraźnie większe i pełniejsze od samców. W handlu spotyka się też bardzo dekoracyjną, czarną odmianę barwną tego gatunku.  

Błazenek spełnia wszystkie cechy idealnego gatunku dla bardzo początkującego akwarysty morskiego. Przede wszystkim zadowala się nawet 50-litrowym akwarium z kilkoma kawałkami żywej skały, wydajnym filtrem i odpieniaczem. Wystarczają mu standardowe parametry wody i jest stosunkowo odporny na ich wahania. Poza tym zalicza się do ryb wyjątkowo niewybrednych pod względem żywieniowym: preferuje mrożony plankton (oczlika, solowca, lasonogi), ale w jego braku zadowala się dobrej jakości pokarmami suchymi w płatkach lub granulkach.

Zanim zdecydujemy się na zakup błazenków trzeba wiedzieć, że u ryb tych występuje zadziwiająca umiejętność do zmiany płci. Wszystkie młode osobniki hodowane w stadzie są samcami. Z czasem największy i najsilniejszy z nich zaczyna dominować i przekształca się w samicę. Niestety, zmiana płci w drugą stronę jest już niemożliwa. Ma to swoje konsekwencje – często spotykanym błędem jest eksponowanie tych ryb w zbiornikach sklepowych pojedynczo – w takim układzie wszystkie przekształcą się w samice. Wpuszczone do jednego akwarium dwie samice nie tolerują się natomiast nawzajem i toczą walki aż do śmierci jednej z nich. Dlatego najwłaściwszym rozwiązaniem jest zakup kilku młodych błazenków lub dwóch tych rybek oraz późniejsze ewentualne uzupełnianie stada tylko młodymi osobnikami które są jeszcze samcami i nie zagrożą pozycji dominującej samicy.

W naturze błazenki żyją w symbiozie z parzącymi ukwiałami na których jad są uodpornione dzięki stopniowemu przyzwyczajaniu się do jego działania. W akwarium również można obserwować to zjawisko wprowadzając ukwiały z gatunków: Heteractis magnifica (jest to naturalny ukwiał symbiotyczny błazeneków, niestety należy do bardzo trudnych w utrzymaniu) lub Entacmaea quadricolor (najłatwiejszy w hodowli, nie jest wprawdzie naturalnym siedliskiem błazeneków, ale ryby szybko się do niego przyzwyczajają). Zwierzęta te są jednak dużo trudniejsze w hodowli od samych błazenków i stwarzają w akwarium sporo kłopotów dlatego ich hodowlę można polecić dopiero po nabraniu niezbędnej wprawy w obsłudze akwarium morskiego.

Błazenki, jako jedne z nielicznych ryb morskich, dobrze mnożą się w niewoli, zarówno w profesjonalnych fermach rybich jak i w domowych akwariach. Stymulacją do tarła jest zwykle podniesienie temperatury wody oraz wydłużenie czasu oświetlania zbiornika.   Samica składa od 100 nawet do 10 000 jaj zazwyczaj przyklejonych do skał lub elementów technicznych, a nawet szyb zbiornika. Ikra jest strzeżona i wachlowana przez samca, z biegiem dni zmienia barwę na ciemnobrunatną. Młode błazenki tuż po wykluciu są bardzo drobne (ok. 4 mm długości) i wymagają jako pokarmu żywych pierwotniaków. Karmione kilka razy dziennie rosną stosunkowo szybko. Po około tygodniu można podawać im świeżo wyklute larwy solowca, zaś po dwóch tygodniach drobne pokarmy sztuczne Uwaga! Ze względu na bardzo duży popyt na tą rybę w handlu często bywają dostępne osobniki z odłowu o wątpliwej jakości zdrowotnej, dlatego radzimy kupować jedynie błazenki hodowlane lub po długiej kwarantannie.

Te piękne ryby można obserwować w małych haremach, gdy żywią się zooplanktonem w słupie wody. Nie stanowi żadnego zagrożenia dla koralowców (twardych i miękkich) oraz bezkręgowców, co czyni z niej idealnego mieszkańca akwarium rafowego. Ryby są pięknie wybarwione. Samce mają pomarańczową głowę z opalizującym niebieskim bokiem przechodzącym w ciemnofioletową powierzchnię grzbietową i biały brzuch. Samice mogą wykazywać różne odcienie pomarańczowego, chociaż niektóre wydają się mieć podobny wzór jak samce. Wszystkie osobniki mają czerwone oczy. 

Pochodzenie: Bali, Indonezja, Sulawezi
Wielkość: do 12 cm.
Temperament: spokojna, może gonić inne wargacze.
Minimalna wielkość akwarium: 300 litrów.
Pokarm: artemia, krewetki, krewetki koktajlowe, kryl, mięso małży, mrożony pokarm , mysis, suchy pokarm.

Charakteryzuje się półprzezroczystą szarą lub zielonkawą barwą z intensywnymi ciemnymi plamami na głowie; marginesy łusek wąskie, brązowe do czerwonawych; podstawa płetwy piersiowej z parą ciemnobrązowych plam; skala ; łuski ktenoidalne, nieobecne na głowie, karku, piersi i nasadzie płetwy piersiowej; oddzielone płetwy brzuszne, cienka membrana łącząca podstawy; głębokość ciała 4,1-5,0 w SL (Ref. 90102).

Występuje na skalnych wyspach Belau. Zamieszkuje gruz i pokryte glonami płaty martwej rafy w odległości 1-6 m. Żywi się głównie małymi bezkręgowcami, zjada także szczątki, przyczyniając się do powstania głównego szlaku troficznego na rafach koralowych.

Maks. rozmiar: 2-4 cm
Środowisko: rafa morska: zakres głębokości - 12 m

Pochodzenie: Zachodni Pacyfik: południowo-zachodnia Tajlandia po Vanuatu, na północ do południowego Tajwanu, na południe do południowej Wielkiej Rafy Koralowej; w tym Nowa Kaledonia, Vanuatu i Tonga.

Macropharyngodon negrosensis to przepiękny wargacz wymagający zbiornika minimum 200l z grubą warstwą piachu i licznymi kryjówkami w skale. 

Najlepiej trzymać w grupie trzech i więcej sztuk. Posiadają zdolność zmiany płci, gdy trzymane są w stadzie najstarsza ryba staje się samcem.

Żywi się drobnymi skorupiakami zamieszkującymi skałę stąd też dobrze aby trafił do dojrzałego zbiornika.

Należy bardzo ostrożnie aklimatyzować je do nowych warunków, gdy już poczują się pewnie w nowym zbiorniku są łatwe w hodowli.


Dieta powinna zawierać larwy krewetek, solowca oraz preparaty dla zwierząt mięsożernych. 

Pochodzenie: Fiji, Tonga.
Wielkość: do 11 cm.
Temperament: spokojna.
Minimalna wielkość akwarium: 300 litrów.
Pokarm: artemia, kryl, mysis, suchy pokarm
Rozmiar: M

Piękna, stadna ryba. Powinna być trzymana w grupach minimum pięć osobników, w akwariach od około 300 litrów. Wymaga regularnego karmienia pokarmem mrożonym, przynajmniej dwa razy dziennie. Przyuczona, przyjmuje też pokarm suchy.

Bimaculatusy są hermafrodytami, potrafią zmieniać płeć w zależności od "układu sił" w grupie.

Salarias ramosus, jest średniej wielkości ślizgiem. Jego podstawowy kolor to bardzo ciemnoczerwony, prawie czarny z setkami małych białych plamek, przez co wygląda jak rozgwieżdżone niebo nocą. Ma również biel wokół pyska, nasady płetw piersiowych i kilka małych paskowych białych plam na ciele, a także białe poroże.

Te ryby zazwyczaj żyją samotnie lub w małych grupach na płytkich rafach, a nawet słonawych estuariach. Najlepiej trzymać je pojedynczo lub w parze, chyba że można zapewnić im duży zbiornik z dużą ilością miejsc do ukrycia. Żywią się głównie glonami i najlepiej karmić je wysokiej jakości płatkami i granulkami alg, nawet jeśli w zbiorniku są glony!

Pochodzenie : Filipiny

Ryby te nadają się do akwariów wielogatunkowych z odpowiednio przemyślaną i zaplanowaną obsadą jednak dorosłe borsuki powinny być trzymane pojedynczo (bez towarzystwa osobników swojego gatunku). Są silnie terytorialne i wdają się w bójki z pokolcami. W naturze duże osobniki są spotykane pojedynczo lub czasem w parach. Tylko młode przebywają w niewielkich grupach i się wzajemnie tolerują. Gatunek aktywny i ruchliwy, dobrze widoczny w akwarium.

Ryba posiada sztywne kolce jadowe, które znajdują się w promieniach płetwy grzbietowej  - ukłucia bywają bolesne i towarzyszy im reakcja uczuleniowa.

Rozmiar: do 25 cm.

Długość życia: brak danych.

Typ środowiska: głównie rafy koralowe na głębokości 1-30 m.

Wymagane parametry wody: zalecane PH 8,0-8,4, zalecane zasolenie 35,5‰.

Temperatura: zalecana 25-27°C.

Zalecany minimalny litraż: dla jednej sztuki 720 l. w wielogatunkowym akwarium morskim (w mniejszych litrażach karłowacieje).

Zebrasoma flavescens

Pochodzenie: zamieszkuje płytkie obrzeża raf koralowych, zwłaszcza w okolicach Hawajów.

Wielkość: w naturze do 20 cm długości, w akwarium zazwyczaj dużo mniejsza.

Akwarium: typowe akwarium rafowe z bogactwem kryjówek wśród fragmentów żywej skały i koralowców. Parametry wody: temp. 24-27ºC, gęstość 1,018-1,026 g/cm³, twardość węglanowa 10-12ºd, pH 8,2-8,6.

Charakterystyka: ryba łagodna i towarzyska, ale terytorialna, nie toleruje nieznanych osobników własnego i pokrewnych gatunków, a także innych ryb o podobnym pokroju ciała. Dlatego przy wsiedlaniu nowych osobników do akwarium należy zachować ostrożność. Najlepiej powiesić tuż pod powierzchnią wody specjalną klatkę do której wpuszczamy nowego mieszkańca akwarium na okres 2-3 dni tak, aby ryby przyzwyczaiły się do jego widoku.

Opis: bardzo ładna, cytrynowożółta ryba o charakterystycznym dla zebrasom niemal okrągłym pokroju ciała z wysoką i szeroką płetwą grzbietową i podobnie zarysowana płetwą odbytową. Brak płetw brzusznych oraz tłuszczowej. Na nasadzie płetwy ogonowej występują białe, dobrze widoczne kolce. Uwagę zwracają duże oczy oraz wydłużony pysk. Dymorfizm płciowy nie występuje. Osobniki młode wyglądają podobnie jak dorosłe.

Rozmnażanie: nie rozmnaża się w niewoli.

Pokarm: w naturze żywi się głównie glonami obgryzanymi i zeskrobywanymi ze skał. W akwarium również preferuje glony oraz sztuczne pokarmy roślinne, zwłaszcza z dodatkiem spiruliny. Swą dietę chętnie uzupełnia również „mięsnymi” pokarmami mrożonymi takimi jak oczlik, solowiec i moina (js).

Pochodzenie: tropikalne obszary Oceanu Spokojnego. Wielkość: do 15 cm długości. Akwarium: typowe, obszerne i dojrzałe akwarium rafowe z licznymi kryjówkami i duża ilością żywej skały dobrej jakości. Charakterystyka: ryba dość agresywna i zaczepna zwł...

Cryptocentrus cinctus, powszechnie znany jako żółta babka, to mała, denna babka. Jej ciało jest żółte z bardzo drobnymi niebieskimi plamkami na głowie i płetwach. Ale te ryby nie tylko pięknie wyglądają, ale również przeszukują piasek w poszukiwaniu pożywienia. Pomaga to utrzymać piasek w czystości i napowietrzyć, ale niestety zazwyczaj przeszukują tylko niewielki obszar wokół swojej jaskini. Prawdopodobnie najbardziej wyjątkową cechą tych ryb jest to, że tworzą związek z krewetką pistoletową (na przykład Alpheus randalli, A. bellulus i A. djiboutensis). Jest to związek symbiotyczny, ponieważ zarówno krewetka, jak i babka czerpią z niego korzyści. Krewetka buduje i utrzymuje norę, w której żyje razem z babką. Nawet wykopuje babkę, gdy tunel się zawali. W zamian babka wypatruje drapieżników i ostrzega krewetkę za pomocą sygnałów ciała, działając jak (prawie ślepe) oczy krewetki. Przynoszą też krewetkom pożywienie, jeśli nie ma go w pobliżu nory.

Te ryby można trzymać pojedynczo i nie potrzebują krewetek. Można je również trzymać w parach lub w kilka babek z kilkoma krewetkami, jeśli uda się je znaleźć! Jeśli chodzi o pożywienie, babki są mięsożerne, ale łatwo je karmić żywym/mrożonym pokarmem, a po zasiedleniu zazwyczaj przyjmują również płatki i granulki.

Ecsenius Bicolor F to bardzo towarzyskie zwierzę, które żywi się głównie małymi skorupiakami i glonami, które znajduje, poruszając się w grupach w dnie morskim. Zaobserwowano także karmienie przez czyszczenie łusek innych ryb.

Ryba Ecsenius Bicolor jest również znana ze swojej zdolności do zmiany płci w ciągu swojego życia.

• Temperatura : 23 - 27 °C
• pH : 7,5 - 8,5
• Minimalna pojemność akwariowa (w litrach) : 100